Wat ik zelf erg fijn zou vinden ...

Mattheus 7:12
Uit de message: “Hier heb je een hele eenvoudige vuistregel als het gaat om gedrag: Vraag jezelf eens af wat je wilt dat mensen voor je doen, neem dan zelf het initiatief en doe het bij anderen. Voeg daar Gods Wet en Profeten aan toe en dan is dit wat je ook zelf ontvangen zult.”

Eigenlijk moet ik denken aan drie aspecten in onze relaties:
Onszelf in anderen verplaatsen, van anderen willen en kunnen blijven leren, oprecht geïnteresseerd te zijn in anderen.

Hoe bijzonder is het niet als iemand je iets geeft waarvan je merkt dat hij of zij er echt over nagedacht heeft en het precies datgene is wat bij je past of wat je erg waardeert. Iemand heeft de tijd genomen om over je na te denken.

Hoe je kunt genieten als een ouder en meer ervaren iemand totaal open kan staan om jouw bijdrage of verhaal serieus te nemen en bij je terugkomt om te vertellen hoe het hem of haar heeft geholpen.

Hoe de vraag: “Hoe gaat het met je?” niet een cliché is maar waarin iemand de tijd neemt en doorvraagt omdat hij of zij echt wil weten en bijzondere interesse heeft in jouw verhaal en leven.

“Je kunt in twee maanden meer vrienden maken door je voor andere mensen te interesseren dan in twee jaar proberen andere mensen zich in jou te laten interesseren.”

Het begint allemaal bij de gedachte: “Wat zou ik nu zelf fijn vinden?”
I.p.v. te wachten of het van anderen te verwachten ga ik juist datgene doen bij anderen wat ik zelf erg fijn zou vinden.

In Jesaja 58 staat het eigenlijk op een zelfde wijze verwoord: “Als we de hongerige geven wat onszelf ontbreekt….”

Als we hier allemaal een start mee zouden maken of werkelijk uit zouden leven, dan lijkt me dat we er meer vervult en rijker door worden in al onze relaties. Wat let ons eigenlijk om dit woord serieus te nemen?

Wat zou jij fijn vinden?

Henk Kersten