Soms is er bij een invoegstrook op de snelweg een doorgetrokken streep. Dat is door iemand van te voren bepaald. Je kunt dan even niet harder dan degene die voor je rijdt. Je past je snelheid aan je voorligger aan, ook al zou je zelf sneller kunnen en/of willen.
Soms brengt God ons in situaties, gedurende een bepaalde periode, waar we afhankelijk zijn van anderen om ons heen en we bewust ‘gas moeten terugnemen’. Ook al zou je zelf sneller willen gaan, Hij heeft ‘de doorgetrokken streep bedacht’; een moment om mee te gaan met de snelheid van anderen.
Ik denk aan het prachtige verhaal van Ruth met Naomi in het oude testament. Als jonge vrouw kende Ruth het principe van de ‘doorgetrokken streep’. Er kwam een andere tijd in haar leven, waar ze doorheen ging en voor Naomi ging zorgen.
Ik denk ook aan een profeet als Elisa die trouw bleef aan Elia en bad: “Geef mij een dubbel deel…” Er kwam een moment om in te halen, maar niet eerder dan dat hij het principe van de doorgetrokken streep geleerd had.
Is dit misschien Gods tijd in jouw leven om dit principe van ‘de doorgetrokken streep’ te omarmen en er van te genieten? Even gas terug te nemen, samen met anderen te werken in een team?